Suo genere perveniant ad extremum;

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Ut scias me intellegere, primum idem esse dico voluptatem, quod ille don. Sic, et quidem diligentius saepiusque ista loquemur inter nos agemusque communiter. Duo Reges: constructio interrete. At eum nihili facit; Omnia contraria, quos etiam insanos esse vultis. Hoc non est positum in nostra actione. At ille pellit, qui permulcet sensum voluptate. Qui est in parvis malis. Sed in rebus apertissimis nimium longi sumus. Rationis enim perfectio est virtus;

Virtutis, magnitudinis animi, patientiae, fortitudinis fomentis dolor mitigari solet. Zenonis est, inquam, hoc Stoici. Nunc haec primum fortasse audientis servire debemus. Igitur neque stultorum quisquam beatus neque sapientium non beatus. Quid ad utilitatem tantae pecuniae?

Sed ego in hoc resisto; Quod autem meum munus dicis non equidem recuso, sed te adiungo socium. Expressa vero in iis aetatibus, quae iam confirmatae sunt. Haec para/doca illi, nos admirabilia dicamus. Non quam nostram quidem, inquit Pomponius iocans; Nam Metrodorum non puto ipsum professum, sed, cum appellaretur ab Epicuro, repudiare tantum beneficium noluisse;

Simus igitur contenti his.

Etsi ea quidem, quae adhuc dixisti, quamvis ad aetatem recte isto modo dicerentur. Sed ne, dum huic obsequor, vobis molestus sim. Atqui iste locus est, Piso, tibi etiam atque etiam confirmandus, inquam; Re mihi non aeque satisfacit, et quidem locis pluribus. Utinam quidem dicerent alium alio beatiorem! Iam ruinas videres. Nondum autem explanatum satis, erat, quid maxime natura vellet. Sed tamen intellego quid velit. Fortasse id optimum, sed ubi illud: Plus semper voluptatis? Sed ad rem redeamus; Is ita vivebat, ut nulla tam exquisita posset inveniri voluptas, qua non abundaret. Deinde disputat, quod cuiusque generis animantium statui deceat extremum. Nam ista vestra: Si gravis, brevis;